چگونه با پرخاشگری برخورد کنیم؟

بچه های پرخاشگر

پرخاشگری دربچه ها که بسیاری از خانواده ها درگیرآن هستند معمولا به چنددلیل اتفاق می افتد که به نظرم مهم ترین آن ها پرخاشگری در خانواده، داشتن دوستان پرخاسکر و اضطراب زیاد است. هرکدام را به طور جدا گانه کمی مو شکافی می کنیم.

خانواده پرخاشگر

طبیعی است که همه ما خلق و خوهای خاصی داریم که جزئی از باوز مان شده است مثلا  نحوه صدازدن همدیگر، محبت کردن به یکدیگر، درخواست کردن از همدیگرو خلاصه از حرف زدن عادی تا کفش پوشیدن و رفتاردر محیط را از خانواده ما ن یاد گرفته ایم . البته منظوزم این نیست که همه باورها و رفتارها را درخانواده گرفته ایم منظورم این است که پایه اصلی ان در خانواده شکل گرفته است. از انجا که رفتارهای ما بیشتر از ناحیه مغز نا خود اکاهمان کنترل می گردد(شاید چیزی حدود ۹۰درصد) مدل خانوادگی ما چه بخواهیم و چه نخواهیم بر ما تاثیرگذاشته است وسرچشمه بسیاری از خلاف کاری ها در اجتماع نیز همین موضوع است. مثال گل مرداب مثال خوبی است  از افرادی که از محیط خانوادگی ناسالمشان سالم بیرون می آیند که البته تعدادشان بسیار کم است و این خود نشان دهنده تاثیر خانواده بر ماست. افرادی که در خانواده های ارام زندگی می کننند معمولا شخصیتی ارام دارند وآنهایی که در خانواده های مرفه بزرگ شده اند کمی بی خیال  ویا مغرور به نظر می رسند. پرخاشگری و عصبانیت نیز به همین طریق به بجه ها منتقل می شود البته هم به صوزت ژنتیگی و هم زندگی در محیط خانواده.

بعصی از پدرو مادر ها ذاتا آرام هستند ولی بچه هایشان عصبانی

بله بعضی از افرا د به تنهایی ارام هستند و اگر ان ها را نشناسیم احتمالا فکر می کنیم چقد ر خجالتی هستند اما درزوابط با همسرشان بسیارپرخاشگرند. این موضوع یکی از مواردی بود که خودم اخیرا دجار آن بودم. شخصیت من و خانوده ام ارام است اما درزندگی بسیار با همسرم بحث می گردم به طوری که گاهی اوقات کاربه پرخاشگری و عصبانیت نیز می کشید.

چی کارگردم

راهکاری که خیلی به من کمک کرد این بود که دران لحظه که خیلی عصبانی می شدم لحظه ای با خودم فکر می کردم که نتیجه عصبانیت چیست؟ دربسیاری از کارهانیز این گونه فکرمی کنم که نتیجه کار بالاخره جه خواهد شد؟ باوزکنید کسی که با ارامش متوچه نشود با زور و دعوا حتما متوحه نمی شود و مقابل شمانیز قرار می گیرد.

از شما خواهش میکنم دردعواها و بحث هایتان کمی به نتیجه موضوع فکرکنید. اگر راننده های ما این گونه فکر می کردند حتما دیگر شاهد دعوا و قتل های زیادی که در اثز یک لحظه عصبانیت شکل می گیرند نبودیم.

یادتان باشد حرف های ما بیشتراز آن جه فکر می کنیم بر فرزندانمان تاثیر گذار خواهندبود و درخاطرشان خواهد ماند..

دوستان پرخاشکرش را ول نمی کند

حتما می دانید که بچه شما بیشترین تاثیر را ازدوستان همسالش می گیرد. او دوست ندارد که وقتی با آن ها روبرو می شود رسوای جماعت باشد. علت اصلی این مساله این است که اولا خودمان پایببند به مساله جماعتیم ، از مد گرایی گرفته تا خوردن و را ه رفتنمان را هم ازدیگرن می گیریم ودوست نداریم جدا از جماعت باشیم.حالا چگونه اتتظار دارریم بچه ما این گونه نباشد.

راهش چیه

راهش  این است که هرچیزی را که درزندگی انتخاب می کنیم منطقی باشد نه این که صرفا چون دیگران ان را انتخاب کرده اند ما نیزانتخابش می کنیم. مساله دیگز این است که ما  ایرانی ها تعارف زیاد می کنیم. یادگرفته ایم درخوردن تعارف کنیم در ورود به مهمانی تعارف کنیم در جواب منفی دادن به دیگران تعارف کنیم و …(دیگر خودتان بهتر میدانید!). اگرمی خواهیم یچه مان دوستان پرخاشگریش را رها کند باید راه منطقی انتخاب کردن را به او یاد بدهیم. اما قبل از این کار اول خودمان باید آن را یاد بگیریم.

یعنی شما می گید تعارف بدهست

اصلا منظور من این نیست اتفاقا تعارف کردن نشانه احترام به طرف مقابل است. فکرش را بکنید که اگرهنگام غذاخوردن زودتر از بقیه مهمانان غذا را شروع کنید جه اتفاقی می افتد؟ همه با خود فکر می کنند چه فرد بی ادبی والبته خودمان نیز حس خوبی از این کارمان نداریم.

راستی چرا با وجود این که تعارف نوعی احترام است در هنگام رانندگیمان این کاررا انجام نمی دهیم.

پس تعارف کجاها بد است

تعارف هم مانند بسیاری از رفتارهای خوب دیگرتا جایی خوب است که ضرری برای ما نداشته باشد. خیلی از افراد به خاطر همین یک تعارف به اعتیاد کشیده شده اند و زندگیشان به تباهی رفته است. مرز تعارف اعتمادبه نفس ماست. اگرجایی احساس کردیم که شخص دیگری جای ما تصمیم می گیرد بدانیم مرز تعارف را شکسته ایم. باید قدرت نه گفتن را در خود تقویت کنیم.

بگو «نه»

فرزند ما ازما یاد می گیرد. از خومان شروع کنیم چقدر دربرابر خواسته های نابجای دیگران مقاومیم؟ اگر حاضریم به خاطر این که طرف مقابلمان ناراحت نشود ساعت ها از وقتمان را در مهمانی های بی برنانه تلف کنیم، اگر حاضریم برای شادی دیگران خود را به مهلکه بیندازیم، اگرحاضریم به خاطر رودربایستی از دیگران پولی را که می دانیم درجای مناسبی خرج نمی شود به آنها قرض دهیم مطمئنا باید به خودمان یک تلنگر بزنیم.

ساده است با خود فکرکنید که اگر نه بگویید چه اتفاقی می افتد؟ رفاقتتان به هم می خورد؟ شادیتان کم می شود؟ از دستتان نارحت میشوند؟ مطمئنا هیچ چیز سخت تر از ان نیست که عمر برگشت ناپذیرخود را از دست بدهید.

پس لطفا همین الان یک کاغذ وقلم بردارید و کارهایی که قرار است امروز انجام دهید رالیست کنید . ببیند چند کار درصورت انجام ندادن خیلی تاثیری برزندگی شماندارند .آن ها را حذف کنید. با این کارشما یاد می گیرید که به هرجیز غیرضروری نه بگویید.

چکونه به فرزندمان یا ددهیم که دربرابر دوستان پرخاشگرس نه بگوید

نگران نباشید قسمت عمده کار را انجام داده اید. برای گام بعدی فرزندشما باید بداند که در صورت بله گفتن چه خطراتی در انتظارش است. بهتر است دراین مر حله چیزی نگویید و جند نمونه عملی را به او نشان دهید. به عنوان مثال فرد معتادی رانشان دهید که به یک سیکار نه نگفت . یا فردی که با رود ربایستی بیش از حد خودخوری می کند .مطمئنم شما نیز می توانیدنمونه های زیادی را پیدا کنید. اگراین کا ر ا انجام دادید دیگرفرزندشما به طور خودکار راهش را پیدا میکند.

بعضی ها سرسخت تر از این حرفان اونا ر و چی کنیم

سعی کنید انها را به طوراتفاقی با این برنامه غافلگیر کنید.اگرفرزندشما داستان زندگی ان فرد ر ااز زبان خودش بشنود مطمئنا تکان خواهد خورد.

اضطراب

اضطراب درواقع ترس از چیز های نا معلوم هست مثلا خیلی از ما از تاریکی می ترسیم و علتش هم این است که فکرمی کنیم خطری ما را تهدید میکند اما ان خطر دقیقا جیست را نمی دانیم. از انجا که همه ما دوزان بلوغ را پشت سرگذاشته ایم با این بحران و اضطراب اشنا هستیم. تغییراتی که از نظر اخلاقی و رقتاری و ظاهری دز فرزند ما رخ می دهد او را مضطرب می کندو باید بگویم همیشه تغییر با کمی سختی همراه است.و این سختی برای یک نوجوان در حال رشد یک حرکت پراضطراب است چون دقیقا نمی داند که چه اتفاقی قراراست برایش رخ دهد و از این رو اضطراب زیادی را تحربه می کند.

اضطراب چه چوری عصبانیت می آورد

این تغییرات و اضطراب او را حساس می کند و این می شود که با یک حرف مخالف خواسته اش سریع عصبانی می شود و از جا بلند می پرد.

راه حل این پرخاشگری چیست؟

اول این که باید اورا باور کنید. باوز کنید که او بزرگ شده است و دیگرنیازی به رفتار کودکانه و و خیلی دلسوزانه ندارد. باوز کنید که او نیز می تواند مسئولیتی بپذیرد و کاری را انجام دهد. این باوز را به او بگویید و انتقال دهید..

چند نمونه از حرف هایی که برای باور کردن باید بگیم

۱- ببین پسرم قرارهست که از این به بعد قسمتی از کارهای پدرت را شما انجام بدهی زیر ا فکر می کنم وقت ان شده که کارهای بزرگ انجام بدهی۲-دخترم از این به بعد قراره که قسمتی از کارهای خانه را شما انجام بدهی و مطمئنم که بسیاز بهتر از ان چیزی که فکر می کنم عمل کنی.

دوم بعد از این که با کلمات و باورخودتان باوزفرزندتان راساختید نوبت به پشتوانه دهی لازم می رسد. شما باید همواره نظر خود را درمورد او به خودش بگویید تابداند که حضور و کارش برای شما اهمیت دارد. در ادامه چندنمونه عباراتی که می توانید از ان ها استفاده کنید را می آورم

۱- بابا جان امکان داره که فردا این پول رو به حساب بریزی.۲-باباحان امکانش هست که فردا موقع اومدن از مدرسه سفارش های مادرت رو برای خرید انجام بدی.؟۳- دخترم می خوام اشپزی ناهار امروز روشما انجام بدی.۴-دخترم می تونی ظرف ها رو بشوری؟۵- دخترم بی زحمت میوه ها رو برا مهمونامون آماده می کنی؟

البته مثالهای فراوانی می توان زد.. اما اصل کلی درهمه ان ها استفاده از کلمات بیزحمت، امکانش هست، لطفا، میشه خواهش کنم، خواهش می کنم، ممنون میشم و کلماتی مشابه ان هاست. بااین کاربه فرزندمان شخصیت می دهیم و اوز ا جدی می گیریم. این همان چیزی است که او از ما انتظاردارد. از علایق و نگرانی های او از خودش سوال کنید. مثلا به او بگویید که دوست دارد اخر هفته را جطوربگذراند..یا بزرگترین نگرانیش در مدرسه چیست؟ البته اگز فرزندشما جزء پرخاشکران نیز هست اقدامات بالا را باجدیت بیشری پیگیری کنید.

اگر همه این کار ها را انجام دادیم ولی جواب نداد

دراین صورت احتمالا فرزند شما دچاریک اختلال جسمی و یا روانی است که لازم است حتما با او به حضوریک روانشناس ویا مشاورخوب بروید. البته احتمالا او از انجام این کار مخالفت می کند که در این صورت با مشورت شخص مشاور یا روانشناس ترتیبی اتخاذ کنید که این مشاوزه درمنزل یا مکانی نزدیک خانه شما صورت گیرد.

 

درباره نویسنده

من علی مشایخ مدرس فن بیان و مهارت های ارتباطی قصد دارم در این وبسایت مطالب کاربردی در این حوزه را با شما به اشتراک بگذارم.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *