نوجوان سالم (سومین عادت نوجوان سالم ایرانی)

درمقالات قبلی به بررسی عادت های مسئولیت پذیری و بررسی نتیجه کار پرداختم. اما سومین عادت یک نوجوان سالم، اولویت بندی کردن کارهاست. در ادامه به چرایی و چگونگی اولویت ها در زندگی یک نوجوان سالم می پردازم.

نوجوان سالم و اولویت ها

نوجوان سالم می داند که اولا هدفش چیست و ثانیا برای رسیدن به آن اهداف چه برنامه ها و اولویت دارد؟ نوجوان سالم کار محور نیست، اولویت محور است. از نظر او برای رسیدن به هدف می توان کارهای زیادی انجام داد اما او کاری را انجام می دهد که مهم و اضطراری است. مثلا دانش آموزی را در نظر بگیرید که دوست دارد دردانشگاه ادامه تحصیل دهد اما درمنطقه ای که او زندگی می کند هیچ دانشگاه دولتی وجود ندارد که رشته مورد نظر او را دارا باشد. شرایط او از نظر مالی نیز مساعد نیست . کدام راه را انتخاب می کند. حتما دانشگاهی که  کمترین خرج را برای او داشته باشد. یک نوجوان سالم اهداف زیادی را درذهن دارد اما این اولویت های اوست که نشان می دهد کدام هدف را ابتدا درنظر بگیرد. مثلا دانشجویی را درنظر بگیریدکه هدف خود را کسب یک مهارت می بیند که با بازار کار هماهنگ باشد و البته تحصیل او دردانشگاه، مانع ازکسب این مهارت می شود.از طرف دیگر به شدت مشکل مالی دارد. در ذهن او گرفتن مدرک و کسب مهارت هدف هستند . او همزمان نیز نمی تواند به همه اهداف برسد زیرا دراین صورت یکی از اهداف فدای دیگری می شود. به نظر شما اولویت او کدام است؟ درادامه ۴مدل اولویت بندی کردن کارها را مطرح می کنم.

 اولویت مهم و اضطراری(نوجوان دقیقه نودی )

نوجوان سالم

کارهای این دسته باید در سریع ترین زمان ممکن انجام شوند. درغیر این صورت ممکن است خسارت های مالی، جانی و یا معنوی به ما وارد کنند. مثلا اگر قرار باشد که پروژه ای را تا پایان هفته تحویل استاد یا معلم بدهیم معمولا با یک اولویت مهم و اضطراری رو برو هستیم. در این اولویت، زمان بسیار مهم است. یا فردی که دچار حمله قلبی می شود رساندن او به یک بیمارستان یک اولویت مهم و اضطراری می شود. هم چنین کنترل عصبانیت یک اولویت مهم و اضطراری در هنگام عصبانیت است.

بسیاری از نوجوانان از جمله شب امتحانی ها از این دسته هستند. این نوجوانان کارهای خود را با برنامه مشخصی انجام نمی دهند. به بیان بهتر اصلا هدف ندارند. به شدت بدقول هستند. این نوجوانان معمولا حادثه را برای دیگران می دانند و البته به همین علت نیز احساس خطر نمی کنند و بیشتر اهل خطر پذیری هستند. یک نوجوان سالم  هدفمند است. به همین دلیل برنامه مشخصی برای خود انتخاب می کند.  از آن جا که دوست ندارد در موقعیت خطرناکی قرار بگیرد کارهای مهم و اضطراری او به شدت کم می شود. یک نوجوان  سالم بیشتر اهل پیشگیری است تا درمان.

اولویت مهم و غیر اضطراری (نوجوان منضبط و موثر!)

نوجوان سالم

 

 

یک نوجوان سالم وموثرکارهای مهم را دراولویت خود قرار می دهد. کارهای مهمی که هنوز اضطراری نشده اند ولی اگر به آن ها رسیدگی نشود مطمئنا خیلی زود اضطراری می شوند. کارهای مهمی چون خواندن ومرور درس ها قبل از شب امتحان،آماده سازی برای کنکور و آزمون های از این دست. حتی تفریح و سرگرمی به موقع، رابطه منطقی و خوب با دوستان، مسئولیت پذیری دربرابر کارهای خود و… . نوجوان سالم موثر با انجام کارهای مهم و غیر اضطراری خطر به وجود آمدن یک اتفاق غیر منتظره ویا یک نتیجه بد را کم می کند و از این جهت آرامش بیشتری در زندگی دارد. به بیان بهتر زندگی او روال مشخصی دارد.

اولویت غیر مهم و اضطراری ( نوجوان خیلی حرف گوش کن!)

نوجوان سالم

معمولا نوجوان هایی که این گونه اولویت بندی می کنند تعارفی هستند. آن ها از ترس طرد شدن و مورد تمسخر قرار گرفتن چیزی نمی گویند. بسیار تابع جمع هستند. سریع تصمیمشان را تغییر می دهند. شک و تردید بسیاری در انجام کارهایشان دارند. کارهایی مثل گوش کردن به صحبت های فردی که با او رودر بایستی داریم، یا جواب دادن به تلفن، رفتن به یک مهمانی که چندان ضرورتی ندارد ولی فرد دعوت کننده ناراحت می شود  و کارهایی از این دست اولویت های غیر مهم ولی اضطراری محسوب می شوند. یک نوجوان سالم موثر قدرت نه گفتن خود را در برابر این گونه موارد تقویت می کند و ترسی از طرد شدن ندارد. او به فرصت یک باره خود برای زندگی کردن می اندیشد.

اولویت غیر مهم و غیر اضطراری (نوجوان بی خیال!)

نوجوان سالم

این دسته از کارها تاثیر مهمی بر روند زندگی ما ندارند و در بیشتر اوقات ضرر بیشتر از نفع هم دارند. کارهایی مثل تماشای زیاد تلویزیون، غرق شدن در شبکه های اجتماعی(تلگرام  و اینستاگرام و ..!!)، تفریحات زیاد، خوشگذرانی بی برنامه، خواندن مطالبی که در زندگی هیچ کمکی به ما نمی کنند و… .

معمولا افرادی که دراین دسته قرار می گیرند افرادی بی خیال هستند و دنیا را با این دید نگاه می کنند که «زیاد سخت نگیر». آن ها معمولا حد ومرز مشخصی در زندگی ندارند. بیشتر به خودشان  فکر می کنند و البته دیگران در زاویه دید آن ها نیستند. به همین جهت می بینیم که خیلی از این افرا د به راحتی حقوق دیگران را زیر پا می گذارند.

مدل شما چیست؟

مهم نیست که در کدام مدل اولویت قرار می گیریم. حتی ممکن است دریک مدل هم قرار نگیریم و اولویت هایمان ترکیبی از چند مدل باشد. ولی مهم تر از آن این است که خودمان را به مدل نوجوان سالم و موثر نزدیک کنیم. یعنی بیشتر اهل پیشگیری باشیم تا درمان. در مقاله بعدی درمورد تساوی برنده- برنده صحبت خواهم کرد.

 

 

 

اگر این مطلب برای شما مفید بود می توانید آِن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید

درباره نویسنده

من علی مشایخ مدرس فن بیان و مهارت های ارتباطی قصد دارم در این وبسایت مطالب کاربردی در این حوزه را با شما به اشتراک بگذارم.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *