خلاصه کتاب عالی و پرفروش « چگونه با کودکم صحبت کنم که گوش کند و چگونه گوش کنم که کودکم صحبت کند»

 نوشته : آدل فی بر،الین مازلیش                    ترجمه شمس الدین حسینی و الهام آرام نیا

انتشارات نسل نو اندیش

  • برای کمک به احساسات
  • با توجه کامل گوش کنید.
  • احساسات بچه ها را با یک کلمه اوه- اوهوم-می فهمم  تایید کنید.
  • اسمی به احساسات بچه ها دهید.
  • آرزوهای آن ها را به شکل خیالی برآورده کنید.
  • راههایی که ما با بچه هایمان برخورد می کنیم:
  • سرزنش کدرن و متهم کردن
  • برچسب زدن
  • تهدید کردن
  • دستوردادن
  • نصیحت کردن
  • اخطاردادن
  • مظلوم نمایی کردن
  • مقایسه کردن
  • مسخره کردن
  • پیشگویی کردن
  • دعوت به همکاری
  • توصیف کنید .آن جه را می بینید توصیف کندی یا مشکل را توصیف کنید.

یک حوله خیس روی تختم هست.

  • اطلاعات بدهید.

حوله پتوی مرا خیس میکند.

  • آن را با یک کلمه بگویید.

حوله!

  • درباره احساساتتان صحبت کنید.

دوست ندارم دریک تخت خیس بخوابم.

  • یادداشت بنویسید.

لطفا مرا سرجایم بگذار تا بتوانم خشک شوم.

  • وقتی کسی موضوع را برای شما توصیف می کند تمرکز روی موضوع ساده تراست.
  • وقتی دیگران به شما می کویند چه کاراشتباهی انجام داده اید اقدام به کاری که نیاز است انجام شود سخت است.
  • وقتی بزرگترها مشکل را توصیف می کننند فرصتی به بچه ها داده می شود که ب ه خودشان بگوییند چه کاری انجام دهند.
  • اطلاعات نسبت به اتهامات راحتتتر پذیرفته می شود.
  • وقتی به بچه ها اطلاعات داده میشود آن ها اغلب می توانند درک کنندچه کارهایی لازم است انجا م شود.
  • بچه ها از شنیدن سخنرانی و وعظ و توضیحات طولانی متنفر هستند برای ان ها یاداوری با کلمه ای کوتاه بهتراست.
  • دربازه شخصیت یا ویژگی کودک اظهارنظر نکنید.
  • بچه ها باید احساسات صادقانه والدینشان رابدانند. باتوصیف آن جه احساس  می کنیم می توانیم بدون این که اسیب بزنیم بی ریا باشیم.
  • همکاری با کفرد عصبانی یا خشمگی ن تا زمانی امکان پذیر است که مورد حمله واقع نشوید.
  • دونکته مهم:۱- مهم است قابل اعتماد باشیم. به ظاهر صبوربودن درحالی که احساس عصبانیت می کنیم می تواند برضد خودمان عمل کند. ۲- ففقط جون باراول موفق نشدم بدین معنانیست که باید به روش های قدیمی برگردیم.
  • بخش دوم: اظهارات، سوالات و داستان های والدین
  • جانشین هایی برای تنبیه:
  • به روشی مفید تاکید کنید.
  • بدون این که به شخصیت کودک حمله کنید عدم تاییدتان را با قدرت بیان کنید.
  • توقعاتتان را بیان کندی.
  • به کودک نشان دهید چطور جبران می کنید.
  • حق انتخاب بدهید.
  • دست به عمل بزنید.
  • بگذارید کودک پیامد بدرفتاری اش را تجربه کند.
  • روش حل مساله را امتحان کنید.
  • تنبیه: به طور عملی کودک را برای مدت معینی محروم کنید تا احساس درد وناراحتی در او به وجود بیاید.
  • پیامد تنبیه: نتیجه طبیعی رفتار کودک
  • با سرزنش یا تنبیه کردن بچه هارا آزاد می گذاریم تا برپذیرش مسئولیت متمرکز شوند نه انتقام گرفتن
  • دکتر سلما فریبرگ: کودک نیاز دارددرزمان هایی خاص عدم تایید مارا احساس کند.
  • اخطارهایی درباره هر گام فرآیند مشکل
  1. درحالت عصبانیت نمی توانید حل مساله انجام دهید.
  2. درقسمت صحبت از احسااسات خودتان، کوتاه و واضح سخن بگویید.
  3. کودک را برای یافتن راه حل قابل قبول متقابل به همکار ی دعوت کنید.ازتفسیر نظریات بپرهیزید.
  4. اگر همه گام ها سپری کردیم و به راه حل نرسیدیم نیاز است صبر کنیم. گاهی زمان نیاز دار یم.
  • اگربچ ه شما درحل مساله مشارکت نمی کند برای او یادداشت بگذارید.
  • برای تشویق بچه ها به استقلال:
  1. به بچچه هها اجازه انتخاب بدهید.
  2. به تلاش های بچه احترام بگذارید.
  3. زیادی سوال نکنید.
  4. درپاسخ دادن به سوالات عجله نکنید.
  5. بچه هارا تشویق کنید از امکانات بیرون از خانه استفاده کنند.
  6. امیدرا ناامید نکنید.
  • وقتی تلاش کودک مورد احترام قرارمی گیرد او جرات می کند به تنهایی کاری را درنظر بگیرد.
  • بچهت ها درباره آن چه دلشان بخواهد و هر وقت دلشان بخواهد صحبت خواهند کرد.
  • وقتی بچه ها سوالاتی می کنند حق دارند فرصت داشته باشند تا ابتدا خودشان جواب را کشف کنند.
  • دنیای بیرون ا ز خانه ، دندان پزشک ، مدرسه و امکانات دیگر می تواند برای کمک به رفع مشکل بچه ها مورد استفاده قرار بگرید.
  • با تلاش جهتت حمایت از بچه هادربرابر ناامیدی ، از آن ها درقبال امید، تلاش ، رویا پردازی وگاهی به دست آوزدن رویاهایشان محافظت می کنیم.(به جای آمماده کردن آن ها برای ناامیدی اجازه دهید کشف وتجربه کنند)
  • به طورمعمول وقتی کودکی سوالی می کند از قبل درباره ججوال فکرکرده است.
  • برای بچه هها خیلی مفیدتراست که سوالاتشان برای بررسی هرچه بیشتر به خودشان برگردانده شود. فوری به سوالاتش جواب ندهید.
  • روش های دیگری برای تشویق استقلال
  1. بگذارید خودش مالک جسمش باشد.(مثلا دائم یقه اش را صاف نکنید.)
  2. وارد جزئیات زندگی بچه ها نشوید
  3. بچه تان هرقدر هم کوچک است درحضور او درباره ی بچه ای دیگرصحبت نکنید.
  4. اجازه دهید کودک خودش پاسخ دهد.(مثلا کسی درحضور بچه شما از شما سوالی را درباره بچه تان می پرسد بگذارید خود ش جواب دهد.)
  5. برای آمادگی نهایی کودک احترام قایل شوید.(مثلا من نگران نیستم. وقتی آماده شدی می توانی داخل آب شوی)
  6. مراقب باشدی زیاده از حد از نه استفاده نکنید.
  • برخی از روش های جای گزین برای نه(مستقی م نه نگوییم)
  1. اطلاعات بدهید و نه را حذف کنید.(مثلا کودک می گوید که می خواهد بازی کند وشما به جای نه گفتن به او بگویی د که ۵ دقیقه دیگر شام است.)
  2. احساسات را بپذیرید.(گاهی وقتی کسی درک می کند چه احساسی دارید مقاومت کاهش می یابد)
  3. مشکل ر اتوصیف کنید.
  4. اگر امکان دارد بله را جانشین نه کنید.
  5. برای فکر کردن به خودتان وقت بدهید.
  • توصیه فوری به بچ ه تان احساس  حماقت،آزردگی و عصبانیت می دهد.
  • بین نادیده گرفتن یا توصیه دادن به فرزندان کارهای زیر را ان جام دهید:
  1. به فرزندتان کمک کنید افکار و احساسات پیچیده اش را سروسامان دهد.
  2. مشکل را دوباره به عنوان سوال مطرح کنید.
  3. بهتراست بعد از سوال سکوت کنید.
  4. منابعی که فرزندتان می تواند دربیرون از خانه مورد استفاده قرار دهد مورد تاکید قراردهید.
  • نکاتی درمورد تحسین مفید:
  1. بزرگسال آن جه را می بیند یا احساس می کند با قدردانی توصیف می کند.
  2. کودک بعد از شنیدن توصیف، می تواند خودش را تحسین کند.

بایک کلمه مطلب را جمع بندی کنید.(مثلا شما به فرزندتان می گویید: تو متوجه شدی که گل ها خشک می شوند و به آن ها آب دادی . به این می گویند ابتکاربه خرج دادن)

به جای ارزیابی۱-آن چه را می بینید توصیف کنید.       ۲- آن جه را احساس می کنید توصیف کنید.

  1. بایک کلمه، رفتار شایستته تحسین کودک را جمع بندی کنید.
  • اخطارهایی درباره تحسین:
  • مطمئن شوید تحسین شما با سن و سطح توانایی کودککتان تناسب دارد.
  • از تحسینی که به ضعف ها یا شکست های گذشتته اشاره می کند اجتنابب کنید.
  • آگاه باشید که شورو اشتیاق افراطی می تواند درخواسته ای که ککودک برای خود ش دارد مداخله کند.
  • وقتی از بعضی کارهایی که کودک انجام می دهد قدردانی می کندی منتظر تکرار آن فعالیت باشید.
  • وقتی بچه تان ناراحت است:
    1. ناراحتی اش را کووچک نشمارید.
    2. اشتباهات فرزندانتان را بپذیرید و آن را جزیی از یادگیری بدانید.
    3. اگرواالدین اشتباهات خودشان را بپذیرند نیز مفید است.
  • برای رها کردن بچه ها از ایفای نقش
  • فرصت هایی را جستجو کندی که به فرزندتان تصویری جدید از خودش  نشان دهید.
  • بچه ها را درموقعی ت هایی بگذاریدکه آن ها بتوانند خودشان را به گونه ای متفاوت ببینند.
  • اجاز ه دهید بچه ها حرف های مثبتی را که درباره آن ها می زنید بشنوند.
  • رفتاری را که دوست داریدببینید الگو قراردهید.
  • بریا لحظات خاص فرزندتان منبع اطلاعات باشید.
  • وقتی فرزندتان برطبق برچسب قدیمی عمل می کند احساس یا توقع خود را بیان کنید.

هرگز قدرت کلماتتان رابرروی زندگی فردی خردسال دست کم نگیرید.

درباره نویسنده

من علی مشایخ مدرس فن بیان و مهارت های ارتباطی قصد دارم در این وبسایت مطالب کاربردی در این حوزه را با شما به اشتراک بگذارم.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *