ترس از سخنرانی در جمع ( بهترین داروی ترس)

وقتی کتاب های مربوط به سخنرانی را ورق می زدم به مطالب تکراری می رسیدم که به درمان ترس از سخنرانی می پرداختند و نکته جالب این جا بود که هیچکدام به موضوع باور و اعتقاد دینی خیلی خوب نپرداخته بودند تا این که به کتاب آیین زندگی اثر دیل کارنگی برخوردم و نکات جالبی از این کتاب در مورد اضطراب و ترس و باور معنوی دیدم. البته بسیاری از جملات بزرگان که در این مقاله می آید از این کتاب است . به نظر می آمد داروی بسیاری از اضطراب های قرن۲۱ است. به همین علت در مورد ترس از سخنرانی و کاهش آن توسط باور دینی به مطالعه پرداختم و چکیده ای از این مطالعه را در ادامه با شما به اشتراک می گذارم.

ترس از سخنرانی در جمع  و باور دینی

درنگاه اول برای بسیاری از افراد ترس از سخنرانی یک موضوع است و باور دینی موضوعی دیگر. بسیاری حساب سخنرانی را از باور های معنوی و دینی خود جدا می کنند در حالی که همان باور های دینی و معنوی ماست که روزانه در رفتار ما مشاهده می شود و به صورت ناخود آگاه و بعضا خود آگاه آن ها را بروز می دهیم. از آن جایی که بیشتر خوانندگان این مقاله از کشورم ایران هستند به همین علت در ذکرنمونه ها بیشتر از دین اسلام و دین مسیحیت کمک می گیرم و نمونه ها یی که در ادامه خواهم گفت مربوط به این دو دین هستند. البته احتمالا با ترس از سخنرانی به صورت مقدماتی آشنا هستید و می دانید که این ترس را glossophobia l می نامند. برای آشنایی بیشتر با ترس از سخنرانی توصیه می کنم حتما اول مقاله زیر را مطالعه کنید.

چگونه بر استرس هنگام سخنرانی غلبه کنیم؟(ترس از صحبت در جمع)

 

ترس از سخنرانی

باور دینی

منطور من از باور دینی در این مقاله آیین و مذهبی است که شما چارچوب های رفتاری و اهداف خودتان را طبق آن برنامه ریزی می کنید. همان الگوهایی که طبق آن عمل می کنید و به جهان نگاه می کنید. شاید برخی بگویند که ما هیچ باور دینی نداریم و با وقایع به صورت آزاد برخورد می کنیم و عقلی تصمیم می گیریم اما به عقیده من حتی اگر این گونه عمل کنید و خود را مبرا از دین بدانید باز در بسیاری از موقعیت ها خود را نیازمند یک راهنما می بینید تا بتوانید به آرامش برسید. بگذارید یکی از باور های خودم که به من کمک بسیاری کرده است تا به حقیقت برسم را به شما بگویم.

هرگز با تعصب نمی توان به حقیقت دست یافت .برای رسیدن به حقیقت باید به دور از خودخواهی عمل کرد.

اگر باور دینی نباشد چه اتفاقی می افتد؟

شاید اتفاق خاصی نیفتد . البته من متخصص در زمینه دین شناسی و شناخت ادیان نیستم اما با توجه به صحبت های بزرگان روانشناسی به نظر می آید فرد دیندار آرامش بیشتری را در زندگی تجربه می کند. فرد دیندار منبع بزرگی از انرژی در اختیار دارد که می تواند به او در سختی ها و مشکلات تکیه کند و خود را به پیش ببرد. چند نمونه را در ادامه برای شما بیان می کنم.  ویلیام جیمز فیلسوف آمریکایی و ینیانگذار مکتب عمل گرایی در روانشناسی می گوید: بهترین درمان اضطراب ایمان مذهبی است. هم چنین امام علی (ع)  می فرمایند:  دین را پناهگاه و عدالت را اسلحه خود قرار ده تا از هر بدی نجات پیدا کنی و بر هر دشمنی پیروز گردی. دیل کارنگی که یکی از سخنرانان و نویسندگان معروف آمریکایی است می گوید: مذهب، ایمان و امید و شجاعت می آورد و ترس ها و اضطراب ها را از انسان دور می کند. 

باور دینی چگونه ترس از سخنرانی در جمع را به شدت کاهش می دهد؟

فکر می کنم دلیلش خیلی سخت نباشد. به گفته دکتر الکسیس کارل(برنده جایزه نوبل پزشکی و فیزیولوژی) « دعا قوی ترین نوع انرژی است. با دعا بشر سعی می کند قدرت نامحدود خود را با اتصال به قدرت نامتناهی خداوند افزایش دهد. » وقتی می بینیم که محدود هستیم و نمی توانیم شرایط را به کلی تغییر دهیم استرس زیادی می گیریم. فرد دیندار با اعتقاد به این که حرکت هستی منظم و دارای یک قدرت واحد است آرامش می گیرد و خود را در این هیاهوی تکنولوژی و ناآرامی تنها نمی بیند. همه ما دوست داریم که حمایت شویم و تاثیر گذار باشیم. باور دینی به ما کمک می کند که نیازها یمان را از طریق آفریدگار هستی و منبع قدرت دنیا رفع کنیم. در هر صورت چه دیندار باشید و چه فقط اندیشه دینداری داشته باشید ترس کمتری را تجربه می کنید.

هنوز باورتان نشده؟ 

اگر هنوز باورتان نشده که باور های معنوی چقدر می توانند ترس های ما را کم کنند لطفا لیستی از ترس هایتان بنویسید و ببینید که چند مورد از آن ها را می توانستید با اصطراب از آینده رفع کنید. دکتر کارل یونگ روانپزشک و فیلسوف بزرگ سوئیسی می گوید: « در طی ۳۰ سال اخیر ( البته ایشان در بازه زمانی ۱۸۷۵ تا ۱۹۶۱ میلادی زندگی می کردند و یکی از بنیانگذاران روانشناسی تحلیلی بودند) افرادی از تمام کشورهای متمدن با من مشاوره کرده اند. دربین تمام بیماران بالای ۳۵ سال می توان گفت هر یک از آن ها چیزی که تمام مذاهب زنده دنیا به پیروان خود داده اند را گم کرده اند.» هنری فورد مخترع، نویسنده ، نظریه پرداز معروف آمریکایی و موسس شرکت خودروسازی فورد هم جملات جالبی دارد :« من عقیده دارم که تمام امور را خداوند روبراه می کند و آن خدای بزرگ احتیاجی به توصیه و راهنمایی من ندارد. چون او حاکم  و مسلط بر تمام امور است تمام کارها عاقبت به بهترین وجهی انجام خواهد پذیرفت در این صورت جایی برای نگرانی نیست.» دعای معروفی از کارل راینهولد نیبور مذهب شناس و فیلسوف آلمانی وجود دارد که به گونه ای زیبا اعتقاد معنوی را بیان می کند:

پروردگارا آرامشی عطا کن تا بپذیرم آن چه را که نمی توانم تغییر دهم 

شجاعتی عطا کن تا تغییر دهم آن جه را که می توانم تغییر دهم

و دانشی عطا کن  تا تفاوت این دو را بدانم

 

 

تصمیم با شماست

در هر صورت این شمایید که تصمیم می گیرید باور های معنویتان را جدی بگیرید یا نه. تحقیقات زیادی در زمینه معنویت و موضوعات مختلف انجام شده که می توانید با جستجو در اینترنت به آن دسترسی پیداکنید تا مطمئن تر شوید که باور معنوی و دینداری می تواند ازاضطراب و استرس شما کم کند و زندگی آرام تری را به شما هدیه کند.

 

شش کلاه تفکر و  باورمعنوی 

 

ترس از سخنرانی در جمع

شش کلاه تفکر نام کتاب معروفی است که دکتر ادوارد دبونو ( پیشتاز عرصه تفکر خلاق در دنیا و ابداع کننده مفهوم تفکر جانبی) نوشته است. ایشان در این کتاب تفکر را به صورت یک نقشه می بینند که هر کدام از وجه های تفکر به صورت یک رنگ مجزا است. در موقع چاپ نقشه این رنگ ها به صورت مجزا کنار هم قرار می گیرند اما بعد از پایان کار ترکیب زیبای آن ها قابل مشاهده است. در این کتاب شش بخش تفکر به صورت شش کلاه  آمده که باید در موقعیت های مناسب به سر کرد.

 کلاه سفید: ارائه آمار و ارقام و اطلاعات لازم بدون هیچ پیشداوری

کلاه قرمز: احساسات و عواطف

کلاه سیاه: جنبه های منفی و نبایدی موضوع

کلاه زرد: جنبه های مثبت و فایده های موضوع

کلاه سبز: ارائه راه حل های خلاقانه و جدید

کلاه آبی: جمع بندی و نتیجه گیری و مدیریت 

در واقع از آن جایی که بسیاری از جلسات و گردهمایی ها به خاطر در هم بودن جنبه های مختلف تفکر بدون نتیجه تمام می شود لازم است در هر مرحله بدانیم که در کجا هستیم و چه کار ی باید انجام بدهیم.

 

این موضوع چه ارتباطی با باوردینی دارد؟

باور معنوی نقش کلاه آبی را دارد. کلاه آبی وظیفه مدیریت و صحنه گردان  اصلی را دارد. باور معنوی تغیین کننده میزان ترس شما نیست بلکه کنترل کننده و راهنمای کاهش ترس شماست. بگذارید کمی دقیق تر به این موضوع نگاه کنیم.

بسیاری از افراد علاوه بر تسلط بر محتوا و روش اجرا هم چنان ترس زیادی را تجربه می کنند. هم چنین این افراد اطلاعات مناسبی هم در مورد ترس از سخنرانی در جمع  دارند اما باز هم ترس نسبتا زیادی را تجربه می کنند. پس این افراد کلاه سفید یعنی آمار و ارقام و تسلط را دارا هستند. کلاه قرمز یعنی احساسات خودشان را نیز با تصویر سازی تقویت کرده اند. هم چنین تا حدود زیادی شرایط بحرانی را هم در نظر گرفته اند(کلاه سیاه) . جنبه های مثبت و فایده ها( تمرین زیاد و متمایز بودن) را  بررسی کرده اند(کلاه زرد). روش های خلاقانه ای را  برای شروع یا پایان سخنرانی آماده کرده اند(کلاه سبز) اما با این حال می ترسند. این جاست که کلاه آبی یعنی باور های معنوی به کمک می آیند. البته این باور معنوی در ناخود آگاه ما همیشه هستند و رفتار ها و باور های ما را کنترل می کنند اما نقش آن ها در موارد بحرانی روشن تر می شود. 

اگر باور دینی مان ضعیف باشد چه اتفاقی می افتد؟

فرض کنید فیلمی را می بینید که قبلا کارگردانش فیلم های ضعیف دیگری (از نظر شما ) ساخته است. چقدر به دیدن این فیلم جدید رغبت دارید؟ اگر باور معنوی تان ضعیف باشد به احتمال زیاد انرژی و تجربه های ناخوشایند زیاد تری را تجربه می کنید در حالی که با باور معنوی قوی می توانید آرامش بیشتری را تجربه کنید. البته همین باعث می شود بهتر بتوانید فکر کنید و از جنبه های مختلف فکرتان استفاده کنید.

 

درباره نویسنده

من علی مشایخ مدرس فن بیان و مهارت های ارتباطی قصد دارم در این وبسایت مطالب کاربردی در این حوزه را با شما به اشتراک بگذارم.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *